Bardzo popularnym elementem wyposażenia samochodów w dzisiejszych czasach jest nawigacja satelitarna. Może ona zostać wmontowana w deskę rozdzielczą auta lub stanowić zewnętrzne urządzenie mocowane uchwytem do szyby. Którego z rodzajów byśmy nie wybrali, zasada działania będzie identyczna.

Podstawą funkcjonowania nawigacji satelitarnej jest fakt, że w przestrzeni naokoło Ziemi porusza się spora ilość satelitów. Te nie tylko są w stanie monitorować sytuację w przestrzeni, ale również dokładnie określić współrzędne wybranego punktu na powierzchni naszej planty. Oczywiście w przypadku systemu nawigacji wykorzystywana jest opcja druga. Niezbędne okazuje się zatem połączenie między obydwoma urządzeniami. To dokonuje się przy pomocy odbiornika GPS. Ten nie tylko odbiera sygnały z satelity, ale także nadaje je.

Jeżeli chodzi o sygnał odebrany z satelity, to zawiera on w sobie dokładne współrzędne odnośnie obecnego położenia systemu. Dzięki temu dokonuje się lokalizacja GPS oraz precyzyjne umiejscawianie punktu na mapie. Zaraz po zaznaczeniu naszego położenia w wirtualnej rzeczywistości możliwe jest wpisanie adresu pod jaki chcemy trafić. W ten sposób urządzenie przeliczy kilka tras i poprosi nas o wskazanie wybranej. Prawdopodobnie będziemy mieli do wyboru połączenie najszybsze, przejazd drogami głównymi, czy unikanie korków. W zależności od wybranego systemu pozostawać będą oznajmiane głosowo wskazówki odnośnie drogi.

Stworzenie tego typu urządzeń było procesem niezwykle kosztownym. Ogromne inwestycje poszły głównie na stworzenie wirtualnych map. Te musiały być nie tylko bardzo dokładne, ale przede wszystkim pokrywać całą powierzchnię kraju, którego dotyczyły. To sprawiało, że wymagały od specjalistów niezwykle mozolnej i czasochłonnej pracy.

O wiele mniejszą inwestycją było stworzenie samego urządzenia do nawigacji satelitarnej. To konstrukcyjnie opierało się bowiem o rozwiązania wykorzystywane w palmtopach. Dzięki temu wystarczyło nieco przekształcić mały komputer i dostosować go do potrzeb nawigowania.